Peter Doran & Brian Murphy

Peter Doran naar Nederland

Peter Doran (29) uit Dublin is een eigenzinnige singer-songwriter. Hij maakte tot nu toe drie albums en die maken stuk voor stuk duidelijk dat de muziek van de Ier niet is onder te brengen in een bepaald genre. De muzikant doet wat zijn hart hem ingeeft en of dat nou pop, rock, blues of country is, doet niet ter zake. Laten we het maar houden op alternatieve folk. Er zijn in ieder geval invloeden te bespeuren van Dylan tot Tom Waits. De meest recente plaat van Doran heet Overhead The Stars en is de voorlopige kroon op het werk van een man die nog lang niet aan het eind van zijn ontwikkeling is. Hoog tijd om eens bij te kletsen met deze opmerkelijke Ier.

 

,,Ik ben iemand die voor de volle honderd procent zelfstandig is,” vertelt Doran. ,,Ik heb mijn carriere helemaal in eigen hand. Overhead The Stars is in eigen beheer opgenomen. Ook het boekwerkje heb ik zelf gemaakt. Dat is een behoorlijke klus geweest, maar uiteindelijk heb ik alle reden om tevreden te zijn. De plaat klinkt precies zo als ik dat zelf voor ogen had. Ik heb geen enkele concessie hoeven doen.”

 

En dat geldt ook voor Doran’s eerdere albums Wood uit 2006 en Sleepless Street uit 2010. Dat waren eveneens staaltjes van zelfredzaamheid. ,,Het is natuurlijk knokken om op deze manier mijn hoofd boven water te houden, maar het lukt tot nu toe aardig,” lacht Doran. ,,En ik ben dan ook niet van plan op te geven wat ik bereikt heb. Daar ben ik trouwens ook te koppig voor. Ik ben bang dat ik het in loondienst niet lang vol zou houden. Het leven wordt dan veel te gemakkelijk, de uitdaging zou helemaal weg zijn.”

Heeft het leven van Doran altijd in het teken van muziek gestaan? ,,Jazeker, van minuut tot minuut,’’ bekent hij. ,,Ik begon al met gitaarspelen toen ik nog maar elf was. Ik had trouwens helemaal geen hekel aan school, al klinkt dat misschien een beetje braaf voor een rebelse muzikant. Ik wist gewoon dat ik later verder zou gaan in de muziek, daar zou niemand me vanaf brengen. Als joch van elf waren gitaristen als Joe Satriani en Steve Vai mijn grote helden.
Ik wilde net zo goed worden als zij. Een jaar of vier later kwam ik erachter dat er nog heel wat meer is dan al die zware jongens met hun razendsnelle solo’s. Liedjesschrijvers gingen me steeds meer interesseren.

 

In hele simpele nummers kun je veel zeggen, ontdekte ik. In het dorpje Mullingar waar ik toen woonde, was een club waar veel Ierse groepen optraden. Ik zag daar voor het eerst artiesten uit mijn eigen land die met weinig stijlmiddelen veel wisten te zeggen. Zij openden mijn ogen en oren voor mensen als Bob Dylan en Neil Young. Mullingar mag dan een klein plaatsje zijn, het heeft toch een rijke muziekcultuur. Joe Dolan komt er bijvoorbeeld vandaan. En die heeft het aardig ver geschopt.”

 

Op 16-jarige leeftijd speelde Doran in zijn eerste bandje. ,,Maar dat stelde nog niet zoveel voor,’’ relativeert hij. ,,Mijn enige inbreng waren de gitaarpartijen. Het zou nog zeker een jaar duren voordat ik begon met het schrijven en zingen van eigen liedjes. En daarna moest ik nog tijden schaven voordat ze ergens op leken. Maar ik zei het al: ik ben koppig en wilde perse iets goeds maken. Nog steeds ben ik er niet, ik leer nog steeds, ik wil altijd beter worden. Als ik mijn vroegere platen terug hoor, is er zoveel wat ik nu anders zou doen. Dat heeft allemaal te maken met dat leerproces.”

 

Welke huidige singer-songwriters zijn voor Doran inspirerend? ,,Poeh, dat is een moeilijke vraag,” vindt de muzikant. ,,Ik heb tegenwoordig Spotify en die internet muziekdienst stelt me in staat naar alles te luisteren. Een van de mooiste dingen die ik de laatste tijd heb gehoord, is het nieuwe album van Nick Cave. Zijn teksten zijn fantastisch. Ook de nieuwe plaat van Ron Sexsmith vind ik erg goed. Hij is al jaren bezig, maar ik heb de indruk dat hij steeds beter wordt. Dan is er nog een jazz-zanger met de naam Gregory Porter. Die man spreekt me erg aan. Ik heb een brede smaak, maar dat komt mijn eigen muziek alleen maar ten goede, vind ik. Als je je blindstaart op een bepaald genre, loop je uiteindelijk vast. Jazz, country, blues, folk, rock, ik vind het allemaal even interessant. Ik heb tijdens mijn vorige tour in Den Haag opgetreden met Dyzak, een man die ik ook heel inspirerend vond. Dat is het mooie van onderweg zijn als muzikant. Je komt elke dag andere mensen tegen. En van sommige steek ik soms heel veel op.”

 

Op zijn tournee door Nederland wordt Peter Doran begeleid door Brian Murphy op steelgitaar.

 

Door Harry de Jong