Corb Lund verloochent zijn ‘roots’ niet

Corb Lund verloochent zijn ‘roots’ niet

,Ik zing op een moderne manier over het cowboyleven’’

Door Harry de Jong

Corb Lund (42) heeft zich de afgelopen jaren in zijn thuisland Canada ontwikkeld tot een aardige countryster. Maar de muzikant weet dan ook precies waar hij het over heeft in zijn cowboyliedjes, want hij is geboren en getogen in een familie van ranchers en zat al op de rug van een paard toen hij nog maar nauwelijks kon lopen. In zijn jonge jaren verdiende hij de kost als stierentemmer op rodeoshows en dat is natuurlijk de beste cv die een aankomend countryster zich maar kan wensen. Toch is Lund geen zanger die in de voetsporen treedt van zijn befaamde landgenoten Ian Tyson en Hank Snow. Daar is zijn aanpak net iets te ,punky’ voor. Geen wonder: voordat Lund zich stortte op country, speelde hij een aantal jaren in een punkrockband. Met zijn heldere bariton en muzikale aanpak lijkt hij veel meer op Jason Ringenberg, een man met een bijna identieke voorgeschiedenis en muzikale interesses.

Toch blijft Lund gevoel voor traditie houden. Dat bewijst hij in ieder geval met zijn nieuwe album Counterfeit Blues. Die is opgenomen in de originele Sun-studio in Memphis, waar in de jaren vijftig mannen als Elvis en Johnny Cash de eerste stap zetten naar hun status van superster. Als snoepje bij de boodschappen is bij de cd een dvd gevoegd met een documentaire over het tot stand komen van de plaat. ,,We hebben het album helemaal in de stijl van de hoogtijdagen van Sun opgenomen,’’ vertelt Lund tijdens een bliksembezoek aan Amsterdam. ,,Alles live ingespeeld zonder overdubs.’’

,,We waren in eerste instantie niet eens van plan om een plaat in Memphis op te nemen,’’ bekent Lund. ,,Het idee om naar de Sun-studio te gaan, kwam van de Canadese versie van CMT, het Amerikaanse country televisiestation. Ze wilden rond die historische locatie een documentaire maken en mij werd gevraagd om daar een paar nummers te spelen. Een hele eer. Ik heb m’n eigen band meegenomen en iedereen had meteen het juiste gevoel te pakken. Er stond een kruis op de vloer waar Elvis destijds heeft gestaan bij zijn eerste opnames. Het was echt kicken om zestig jaar later op precies diezelfde plaats te staan en een liedje op te nemen. De sessies klonken zo goed dat we ter plaatse besloten er een album van uit te brengen.’’

Counterfeit Blues in eigenlijk ook een beetje een Best Of album geworden. Lund en zijn band spelen namelijk materiaal dat ook op hun vroegere platen staat. ,,Het is de bedoeling dat deze plaat wereldwijd wordt uitgebracht en voor veel mensen betekent dat een eerste kennismaking met mijn muziek,’’ legt de zanger uit. ,,Ze krijgen daardoor een idee van wat ik in het verleden allemaal heb opgenomen. Al moet ik zeggen dat de nummers op deze nieuwe plaat een stuk organischer klinken.’’

Lund groeide zoals gezegd op in de ,echte cowboywereld.’ Hoever gaat die historie eigenlijk terug? ,,Heel ver,’’ lacht de zanger. ,,Mijn vader had een enorme ranch. Net als mijn grootouders en overgrootouders. Rond 1840 kwamen de eerste Lunds vanuit Denemarken naar Amerika om daar hun geluk te beproeven. Rond de eeuwwisseling vestigden ze zich in Canada. In Alberta bouwden ze een bestaan op als ranchers. Elke generatie kreeg het echter een beetje moeilijker om te overleven. Vooral als veehouder heb je het in deze tijd in Canada niet gemakkelijk. Vandaar dat mijn vader er ook een baan als veearts naast had. Je kunt tegenwoordig als rancher eigenlijk alleen nog overleven als je land eigendom is van een grote corporatie. Maar dan ben je dus niet meer dan een pachter. En dat was niets voor mijn vader. Hij was een vrijgevochten man. Hij was niet alleen een uitstekende rodeorijder, maar ook een prima schilder. Kunst en het harde cowboyleven gingen bij hem hand in hand.’’

Voordat Lund naar de universiteit ging om te studeren, had hij zich het cowboyleven aardig eigen gemaakt. Wilde paarden temmen, worstelen met stieren, de gespierde jongeman draaide zijn hand er niet voor om. ,,Voor mij was dat de gewoonste zaak in mijn jeugd, maar tegenwoordig schijnt het aardig bizar te zijn als je zo’n achtergrond hebt,’’ lacht hij. ,,Van een paard afspringen en een stier bij de horens grijpen is kennelijk toch niet zo alledaags.’’ Ook in lasso werpen was Lund ooit heel bedreven. Tegenwoordig komt hij maar weinig mensen tegen die datzelfde kunnen zeggen.

Zeker niet op de universiteit waar hij geschiedenis ging studeren. ,,Daar heb ik het cowboyleven achter mij gelaten,’’ vertelt de muzikant. ,,Ik raakte in de ban van heavy rockmuziek en het zou een hele tijd duren voordat ik mijn ,roots’ terugvond. En daarmee bedoel ik dan countrymuziek, het genre waarmee ik opgroeide. Uiteindelijk ben ik een mix van beide gaan spelen. Maar dan toch wel op een manier waarin ik mijn afkomst niet verloochen. Ik zing op een moderne manier over het oeroude beroep van koeien drijven over stoffige prairies.’’